1. bombus — Lewis & Short
bombus, i, m., = bo/mbos,
I a hollow, deep sound, a booming, humming, buzzing: Ennius sonum pedum bombum pedum dixit, Fortun. Dial. (v. Enn. p. 183 fin. Vahl.); of bees; of a horn;
of the clapping of hands: si (apes) intus faciunt bombum,Varr. R. R. 3, 16, 32:
cum tuba... mugit, Et reboat raucum regio cita barbara bombum,Lucr. 4, 546:
raucisonos efflabant cornua bombos,Cat. 64, 263:
torva mimalloneis inplerunt cornua bombis,Pers. 1, 99 Coningt. ad loc.; Mart. Cap. 1, § 67; 2, § 197:
organorum,Serv. ad Verg. A. 7, 23:
qui plausuum genera condiscerent (bombos et imbrices et testas vocabant),Suet. Ner. 20 Casaub.