bullo — Lewis & Short
bullo, āre, and bullĭo, īvi, ītum, 4, v. n.bulla,
ubi bullabit vinum, ignem subducito,Cato, R. R. 105; Cels. 2, 7; 7, 4, 2; Calp. Ecl. 1, 11; Plin. 9, 7, 6, § 18; 18, 31, 74, § 317.—
bullientes fontes,Vitr. 8, 3; Cels. 5, 19, 28; Pers. 3, 34; Apic. 4, 119; 6, 212.—As v. a. in part. pass.: ammoniacum cum vino et melle mittis in ollam et bullita (sodden, i. e. half-cooked) atteres, dabisque ad bibendum, Veg. 2, 17, 5 (1, 45, 5).—
indignatione,to boil with rage, fty in a passion, App. M. 10, p. 250, 34:
libidinum incendio bulliebant,Hier. ad Eustach. p. 236, 1, 1.