călămister — Lewis & Short
călămister, tri, m. (ante- and postclass.; călămi-strum, i, n.,
nom. not found; also Plaut. Curc. 4, 4, 21; Varr. L. L. 5, § 129 Müll.; Non. p. 546, 16; Serv. ad Verg. A. 12, 100; Isid. Orig. 20, 13, 4.—10, 57: meum, Plaut. Curc. l. l.: calamistri vestigia,Cic. post Red. in Sen. 7, 16:
crines calamistro convertere,Petr. 102, 15:
L. (i. e. libertae) A CALAMISTRO,women who curl hair, Inscr. Murat. 991, 2.—
tum removebitur omnis insignis ornatus quasi margaritarum, ne calamistri quidem adhibebuntur,Cic. Or. 23, 78; so id. Brut. 75, 262:
calamistri Maecenatis et tinnitus Gallionis,Tac. Or. 26.