1. candeo — Lewis & Short
candeo, ui, 2, v. n.Sanscr candami, to be light; candra, the moon; connected with caneo as ardeo with areo,
candet ebur soliis collucent pocula mensae,Cat. 64, 45:
ubi canderet vestis,Hor. S. 2, 6, 103:
stellarum turba crasso lumine candet,Manil. 1, 753. —
candens lacteus umor,the bright, milky fluid, Lucr. 1, 259:
marmor,id. 2, 767:
lucidus aër,id. 4, 341:
lumen solis,id. 6, 1196:
lumen,id. 5, 720:
luna,Vitr. 9, 4:
ortus,Tib. 4, 1, 65.—Comp.:
candentior Phoebus,Val. Fl. 3, 481.—Sup.:
sidus candentissimum,Sol. 52.—
ut candens videatur et album,Lucr. 2, 771:
lana,Cat. 64, 318:
lacerti,Tib. 1, 8, 33:
umeri,Hor. C. 1, 2, 31:
vacca,Verg. A. 4, 61:
taurus,id. ib. 5, 236:
cygnus candenti corpore,id. ib. 9, 563:
candenti elephanto,i. e. ivory, id. ib. 6, 895:
saxa,Hor. S. 1, 5, 26:
lilia,Ov. M. 12, 411:
candida de nigris et de candentibus atra facere,id. ib. 11, 315 al.—
siccis aër fervoribus ustus Canduit,Ov. M. 1, 120; Col. 1, 4, 9.—
ut calidis candens ferrum e fornacibus olim Stridit,as the glowing iron taken from the hot furnace hisses, Lucr. 6, 148; imitated by Ov. M. 9, 170: candenti ferro, Varr. R. R. Fragm. ap. Charis. p. 100 P.:
Dionysius candente carbone sibi adurebat capillum,Cic. Off. 2, 7, 25:
candentes laminae,Cic. Verr. 2, 5, 63, § 163 (al. ardentes); Hor. Ep. 1, 15, 36:
aqua candens,Col. 6, 5, 2 (while Veg. 1, 17, 14, calens aqua). —
cum viscera felle canduerint,Claud. Cons. Mall. Theod. 226:
numquam Stilicho sic canduit ora,id. Laud. Stil. 2, 82 (both of these examples are by some referred to candesco).