cănōrus — Lewis & Short
cănōrus, a, um, adj.canor,
profluens quiddam habuit Carbo et canorum,flowing language and a melodious voice, Cic. de Or. 3, 7, 28; Tac. A. 4, 61:
voce suavi et canoră,Cic. Brut. 66, 234:
vox Sirenum,Ov. A. A. 3, 311; Petr. 59, 3.—As a fault in delivery, singing, sing-song, droning:
sine contentione vox, nec languens, nec canora,Cic. Off. 1, 37, 133; cf.
cano, I. A. 2: canoro quodam modo proclamare,Quint. 11, 3, 170; Juv. 7, 18:
hinnitus edere canoros,Suet. Ner. 46:
versus,Hor. Ep. 2, 2, 76: nugae, mere jingling (Voss), id. A. P. 322: plausus, Claud. Cons. Prob. et Olyb. 175.—As subst.: cănō-rum, i, n., melody, charm, in speaking:
omnino canorum illud in voce splendescit,Cic. Sen. 9, 28.—
canorus orator et volubilis et satis acer,Cic. Brut. 27, 105:
turba,Ov. F. 6, 671:
ut Gaditana canoro Incipiant prurire choro,in song and dance, Juv. 11, 162 Web.:
Triton,Ov. M. 2, 8:
Aeolides, i. e. Misenus,id. ib. 14, 102.—
cum hoc animal (gallus) sit canorum suă sponte,Cic. Div. 2, 26, 57:
aves,Verg. G. 2, 328:
ales, i. e. cygnus,Hor. C. 2, 20, 15:
olor,Prop. 2 (3), 34, 84.
Peneus canorus avium concentu,Plin. 4, 8, 15, § 31:
cicadae,id. 11, 26, 32, § 92.—
fides,Verg. A. 6, 120; Hor. C. 1, 12, 11:
aes, i. e. tubae,Verg. A. 9, 503; Ov. M. 3, 704:
chelys,Sen. Troad. 325:
fila lyrae,Claud. Rapt. Pros. 2, praef. 14.— Hence, * adv.: cănōrē, harmoniously:
musice mundus et canore movetur,App. Doctr. Plat. 1; cf. cano, I. B.