dēcīsĭo — Lewis & Short
dēcīsĭo, ōnis, f.2. decīdo.
I (Acc. to decīdo, no. II. B.) A diminishing: luminis, App. de Mundo, p. 71, 4.—Far more freq., and in good prose.—
II (Acc. to decīdo, no. II. A.) A decision, settlement, agreement:
nostra de aequitate,Cic. Caecin. 36 fin.:
dicat decisionem factam esse, quae facta non est,id. Rosc. Com. 13, 48; id. Flacc. 36, 89; Cic. Verr. 2, 1, 54:
quaestionis,Dig. 5, 3, 25.