dē-fŏdĭo — Lewis & Short
dē-fŏdĭo, fōdi, fossum, 3, v. a.
scrobem in limine stabuli,Col. 7, 5, 17:
specus,Verg. G. 3, 376:
domos,id. Cul. 273:
terram,Hor. S. 1, 1, 42:
locum in altitudinem pedum quinque,Plin. 31, 3, 27, § 46:
defosso lacu,Suet. Caes. 39.—More freq.,
thesaurum defossum esse sub lecto,Cic. Div. 2, 65; cf. id. de Or. 2, 41:
cotem et novaculam in comitio,Cic. Div. 1, 17, 33:
hospitem (necatum) in aedibus,Plaut. Most. 2, 2, 51; 71:
lapidem in agro,Ov. F. 2, 641 al.:
aliquem humo,Ov. M. 4, 239; id. F. 6, 458.—
defodiet (aetas) condetque nitentia,Hor. Ep. 1, 6, 25:
quae necessitas hominem defodit, ut erueret aurum,Sen. N. Q. 5, 15, 3; Plin. 19, 1, 2, § 9:
se,Sen. ad Marc. 2 fin.