dēmōlītĭo — Lewis & Short
dēmōlītĭo, ōnis, f.demolior, no. II.,
I a tearing down, demolishing (very rare).
I Lit.:
dum ea demolitio (statuarum) fieret,Cic. Verr. 2, 2, 67; Vitr. 10, 19.— *
B Trop.:
veritatis,an undermining, Tert. adv. Marc. 2, 1.