dē-rĭpĭo — Lewis & Short
dē-rĭpĭo (-rupio), rĭpŭi, reptum, 3, v. a.rapio,
aliquem de ara,Plaut. Rud. 3, 6, 2; so with de, id. ib. 3, 5, 5; id. Men. 5, 2, 117; Tib. 1, 2, 82 al.; with ab, Plaut. Rud. 3, 3, 10:
vestem a pectore,Ov. M. 9, 637:
ferrum a latere,Tac. A. 1, 35; with ex:
velamina ex humeris,id. ib. 6, 567; cf.:
aurum matronis,Plaut. Aul. 4, 10, 18:
pellem leoni,Ov. M. 3, 52:
pignus lacertis,Hor. Od. 1, 9, 23; 4, 15, 7:
amphoram horreo,id. ib. 3, 28, 7:
qualos fumosis tectis,Verg. G. 2, 242:
lunam caelo,Hor. Epod. 5, 46 et saep.:
ensem vaginā,Ov. M. 10, 475:
ramos arbore,id. ib. 11, 29:
tunicam,id. Am. 1, 5, 13:
derepta acus,id. ib. 1, 14, 18:
arma templis,Sil. 10, 600:
ore frena,id. 10, 319:
plaustro derepta nurus,Val. Fl. 2, 160; Tac. A. 1, 20; 2, 45 et saep.—Absol.:
facinus indignum, erum meum hic luci derupier in via,Plaut. Men. 5, 7, 17.—Prov.:
e caelo deripit ille deos, of outrageous impiety,Tib. 1, 10, 60.—
quantum de mea auctoritate deripuisset,Cic. Sull. 1, 2.!*? In MSS. and edd. often confounded with diripio q. v.