dē-terrĕo — Lewis & Short
dē-terrĕo, ŭi, ĭtum, 2, v. a.
homines adolescentes a dicendi studio,Cic. de Or. 1, 25, 117:
sanos homines a scribendo,id. Brut. 75 fin.; cf. id. Or. 1 fin.:
te a dimicatione (opp. ad certam laudem adhortor),id. Fam. 1, 7, 5:
eum ab instituto consilio,Caes. B. G. 5, 4; cf.:
a proposito,id. B. C. 3, 100, 3:
animos a cupiditate,Liv. 22, 42:
ferociores annos a licentia,Quint. 2, 2, 3 et saep.— Without acc.:
a turpi meretricis amore,Hor. S. 1, 4, 112.—
de agro hunc senem,Plaut. Trin. 2, 4, 159:
Stoicos de sententia,Cic. Div. 2, 39, 81: me de statu meo, Brut. ap. Cic. Fam. 11, 11 fin.—
(poetam) maledictis, ne scribat,Ter. Ph. prol. 3; Cic. Quint. 4, 16; Caes. B. G. 1, 17, 2; 1, 31, 16 al. (but different is Suet. Ner. 47: deterritum putant, ne discerperetur). —Without acc.:
haud ferro deterrere potes, ne me amet,Plaut. Truc. 5, 37.—With quin:
quin loquar haec ... numquam me potes deterrere,id. Am. 2, 1, 10; id. Mil. 2, 4, 16; Caes. B. G. 2, 3 fin.—Pass., Tib. 1, 3, 13; cf.: me homo nemo deterruerit, quin ea sit in his aedibus, i. e. shall make me believe but that, etc., Plaut. Mil. 2, 3, 61.— With quominus:
neque te deterreo, quominus id disputes,Cic. Att. 11, 8; id. Tusc. 1, 38; Liv. 26, 48 al.—
nefarias ejus libidines commemorare pudore deterreor,Cic. Verr. 1, 5, 14; id. ib. 1, 9, 24.—(e) Aliquem aliqua re (very rarely):
silvestres homines caedibus et victu foedo,Hor. A. P. 392; cf. Sall. J. 98, 5.—(z) With simple acc.:
reliquos magnitudine poenae,Caes. B. C. 3, 8, 3:
pavidam ense (with repellere),Ov. M. 14, 296:
deterritis tribunis,Liv. 10, 9:
Caesar coercendum atque deterrendum Dumnorigem statuebat,Caes. B. G. 5, 7: in deterrenda liberalitate, Cic. Off. 2, 18, 63.—(h) Absol.:
advorsor sedulo et deterreo,Ter. Ad. 1, 2, 64; Cic. Leg. 2, 4, 8; Suet. Caes. 70 al.—
vim a censoribus,Liv. 4, 24 fin.:
d. nefas et inhibere bipennem,Ov. M. 8, 767.