dēvertĭcŭlum — Lewis & Short
dēvertĭcŭlum (many MSS. and some edd. dīvert-, old form dēvort-), i, n.deverto.
quae deverticula flexionesque quaesivisti?Cic. Pis. 22, 53; Ter. Eun. 4, 2, 7; Curt. 3, 13, 9; Suet. Ner. 48; Plin. 31, 3, 25, § 42; Front. Aquaed. 5:
fluminis,a branch, Dig. 41, 3, 45; 44, 3, 7.—
legentibus velut deverticula amoena quaerere,Liv. 9, 17; cf. Quint. 10, 1, 29; 9, 2, 79: aquarum calidarum, i. e. a mode of cure (deviating from the simple one) by the use of warm water, Plin. 29, 1, 8, § 23:
significationis,derivation, Gell. 4, 9 in lemm.:
a deverticulo repetatur fabula,from the digression, Juv. 15, 72:
per varia sectarum deverticula,byways of doctrine, Arn. 2, 13.—
cum gladii abditi ex omnibus locis deverticuli protraherentur,Liv. 1, 51 fin.; also, a resort for low characters:
lupanaria et deverticula,Tac. A. 13, 27.—