dĭădēma — Lewis & Short
dĭădēma, ătis, n. (diadēma, ae, f., Pompon. ap. dia/dhma,
Prisc. p. 679 P. [Com. v. 163 Rib.]; Ap. M. 10, p. 253, 10), =I a royal head-dress, a diadem (for syn. cf.:
infula, vitta, redimiculum),Cic. Phil. 2, 34, 85; 3, 5, 12; Quint. 9, 3, 61; Suet. Caes. 79; Hor. C. 2, 2, 21; Juv. 8, 259; Vulg. Apoc. 12, 3 al.