ē-dŏcĕo — Lewis & Short
ē-dŏcĕo, cŭi, ctum, 2, v. a.,
I to teach thoroughly; to instruct, inform, apprise one of any thing (class.; for syn. cf.: doceo, perdoceo, erudio, praecipio, instituo). —With acc. pers. and rei:
eadem haec intus edocebo, quae ego scio, Stratippoclem,Plaut. Ep. 5, 1, 56; so id. Trin. 2, 2, 91; Sall. C. 16, 1; Liv. 1, 20; Plin. Pan. 26 al.; cf. in the pass.:
Cicero per legatos cuncta edoctus,Sall. C. 45, 1; Liv. 25, 40; Tac. A. 13, 47; Luc. 1, 587; and with acc. pers. and inf.:
Etruscam Edocuit gentem casus aperire futuros,Ov. M. 15, 559; cf. in the pass.:
edoctus tandem deos esse,Liv. 29, 18.— With acc. pers. and rel. clause:
quos ille edocuerat, quae dici vellet,Caes. B. G. 7, 38, 4; so id. B. C. 3, 108, 2; cf. in the pass.:
ante edocti, quae interrogati pronuntiarent,id. B. G. 7, 20, 10; Liv. 32, 26:
eadem fere quae Volturcius de paratis incendiis senatum edocet (Kritz. docet),Sall. C. 48, 4:
ab Evandro edocti,Liv. 32, 26; cf.:
tot cladibus edocti,id. 30, 37; and:
in qua (disciplina) edoctus esset,id. 24, 4:
aliquid,Plaut. Truc. 1, 1, 3:
omnia ordine,Liv. 24, 24.— With interrog. clause:
quid fieri velit, edocet,Caes. B. G. 3, 18, 2; 7, 19, 4; Liv. 37, 25; cf. Ter. Ph. 3, 3, 7; and with obj. acc. and inf., Verg. A. 8, 13:
ut edoceas, ut res se habet,Plaut. Trin. 3, 3, 20.—With acc. pers. and subj. clause:
Phanium edocebo, Ne quid vereatur Phormionem,Ter. Ph. 5, 2, 17.—
II Transf., of abstract subjects:
fama Punici belli satis edocuerat, viam tantum Alpes esse,Liv. 27, 39: edocuit tamen ratio ... ut videremus, etc., * Cic. Tusc. 3, 33, 80.—Hence, * ēdŏcenter, adv., instructively:
scriptum est,Gell. 16, 8, 3.