ĕt-ĕnim — Lewis & Short
ĕt-ĕnim,
verum profecto hoc petere me precario a vobis jussit ... Etenim ille, etc.,Plaut. Am. prol. 26; Ter. And. 2, 6, 9; id. Eun. 5, 9, 44: praeclare quidem dicis;
etenim video jam, quo pergat oratio,Cic. Rep. 3, 32; id. de Sen. 5 fin. et saep.:
quippe etenim,Lucr. 1, 104; 2, 547; 3, 800;
5, 1062 al.: tutus bos etenim rura perambulat,Hor. C. 4, 5, 17.—
ejus autem legationis princeps est Hejus (etenim est primus civitatis), ne forte, etc.,Cic. Verr. 2, 4, 7; id. Att. 10, 17 fin.; id. Lael. 17, 62; id. Ac. 2, 31, 99; Liv. 3, 24 fin. (etenim always begins the clause, Krebs, Antibarb. p. 423; Madvig, Opusc. Acad. 1, 390). See Hand, Turs. II. pp. 540-545.