ē-vinco — Lewis & Short
ē-vinco, vici, victum, 3, v. a. (not anteAug.).
evicit omnia assuetus praedae miles,Liv. 10, 17 fin.:
imbelles, Aeduos,Tac. A. 3, 46.—
lacrimis evicta,overcome, Verg. A. 4, 548:
dolore,to induce, id. ib. 4, 474:
precibus,Ov. F. 3, 688; Tac. A. 4, 57 fin.:
blandimentis vitae,id. ib. 15, 64:
donis,i. e. to bribe, id. ib. 12, 49 et saep.:
in gaudium evicta domus,moved, Tac. H. 2, 64 fin.; cf.:
ad miserationem,id. A. 11, 37:
oppositas moles gurgite (amnis),Verg. A. 2, 497.—Of dangerous places, to pass by in safely:
Charybdin remis (rates),Ov. M. 14, 76:
fretum,id. ib. 15, 706:
aequora,id. H. 18, 155:
litora (Ponti),id. Tr. 1, 10, 33:
os Ponti,Plin. 9, 31, 51, § 98:
nubes (solis imago),Ov. M. 14, 769:
somnos,id. ib. 1, 685:
morbos,Col. 6, 5, 2:
dolorem (with perferre),Sen. Cons. ad Polyb. 36:
superbiam (miseratio),Liv. 9, 6: luridaque evictos effugit umbra rogos, vanquished, i. e. from which it has struggled free, Prop. 4 (5), 7, 2.
platanus caelebs Evincet ulmos,i. e. will supplant them, Hor. C. 2, 15, 5; cf.:
evincit herbas lupinum,Plin. 18, 21, 50, § 185.—Less freq.,
evincunt instando, ut, etc.,Liv. 2, 4, 3; 38, 9, 7;
so,id. 3, 41; 5, 26; Suet. Tib. 37.—With rel.-clause, Val. Fl. 1, 248.—
sive tota res evincatur sive pars, etc.,Dig. 21, 2; 1 sq.; cf. Cod. Just. 8, 45, and v. evictio.—*
si puerilius his ratio esse evincet amare,will evince, Hor. S. 2, 3, 250.