excūsābĭlis — Lewis & Short
excūsābĭlis (excuss-), e, adj.excuso,
I that may be excused, excusable (very rare;
not in Cic.): delicti pars,Ov. P. 1, 7, 41.—Comp.:
error,Val. Max. 8, 11, 4.— Adv.: excūsābĭlĭter, excusably, Alcim. Avit. Homil. Fragm. 2.—Comp.:
excusabilius peccat,Aug. Trin. 17, 15 fin.