faecŭlentus — Lewis & Short
faecŭlentus, a, um, adj.faex,
I abounding in dregs or sediment, thick, impure, feculent (post-Aug.).
I Lit.:
vinum,Col. 2, 2, 20:
pus,Cels. 5, 26, 19:
sardonyches,Plin. 37, 6, 23, § 89.—Comp.:
superficies,Sol. 33.—Sup.:
quorum aliud faeculentissimum redditur terrae,i. e. excrement, Aug. de Vera Relig. 40.—*
II Trop.:
hilaritas,Arn. 3, 119.