fastīdĭo — Lewis & Short
fastīdĭo, īvi, or ĭi, ītum, 4, v. n. and
bi bendum hercle hoc est, ne nega: quid hic fastidis?Plaut. Stich. 5, 4, 33; cf.:
fastidientis stomachi est multa degustare,Sen. Ep. 2:
majus infundam tibi Fastidienti poculum,Hor. Epod. 5, 78:
ut fastidis!Plaut. Men. 1, 2, 58.—
num esuriens fastidis omnia praeter Pavonem rhombumque?Hor. S. 1, 2, 115:
olus,id. Ep. 1, 17, 15:
pulmentarium,Phaedr. 3, 7, 23:
cactos in cibis,Plin. 21, 16, 57, § 97:
fluvialem lupum,Col. 8, 16, 4: vinum, Poët. ap. Suet. Tib. 59:
euphorbiae sucus fastidiendum odorem habet,disgusting, Plin. 25, 7, 38, § 79:
aures ... redundantia ac nimia fastidiunt,Quint. 9, 4, 116.—
ut fastidit gloriosus!Plaut. Curc. 5, 2, 34:
vide ut fastidit simia!id. Most. 4, 2, 4:
in recte factis saepe fastidiunt,Cic. Mil. 16, 42.—
fastidit mei,Plaut. Aul. 2, 2, 67; so, mei, Titin. ap. Non. 496, 15:
bonorum,Lucil. ib. 18.—
(populus) nisi quae terris semota suisque Temporibus defuncta videt, fastidit et odit,Hor. Ep. 2, 1, 22:
vilice silvarum et agelli, Quem tu fastidis,id. Ep. 1, 14, 2:
lacus et rivos apertos,id. ib. 1, 3, 11:
vitium amici,id. S. 1, 3, 44:
preces alicujus,Liv. 34, 5, 13:
hoc lucrum,Quint. 1, 1, 18:
grammatices elementa tamquam parva,id. 1, 4, 6:
minores,Mart. 3, 31, 5:
omnes duces post Alexandrum,Just. 14, 2:
dominationibus aliis fastiditus (i. e. a prioribus principibus despectus),Tac. A. 13, 1:
ut quae dicendo refutare non possumus, quasi fastidiendo calcemus,Quint. 5, 13, 22:
oluscula,Juv. 11, 80.—
Of inanim. or abstr. subjects: te cum fastidierit popina dives, etc.,Mart. 5, 44, 10: somnus agrestium Lenis virorum non humiles domos Fastidit umbrosamve ripam, Hor. C. 3, 1, 23.—In the part. perf.:
laudatus abunde, Non fastiditus si tibi, lector, ero,Ov. Tr. 1, 7, 31; cf.:
aliquem non fastiditis annumerare viris,id. ib. 2, 120:
vetulus bos, ab ingrato jam fastiditus aratro,Juv. 10, 270.—In the neutr. absol.: res ardua vetustis novitatem dare ... fastiditis gratiam, etc., Plin. H. N. praef. § 15.—In the part. fut. pass. with supine:
quia (verba) dictu fastidienda sunt,Val. Max. 9, 13, 2.—
a me fastidit amari,Ov. R. Am. 305:
jocorum legere fastidis genus,Phaedr. 4, 7, 2; Petr. 127:
fastidit praestare hanc inferioribus curam,Quint. 2, 3, 4:
fastidit balsamum alibi nasci,Plin. 16, 32, 59, § 135:
an creditis, aequo animo iis servire, quorum reges esse fastidiant?Curt. 4, 14, 16 et saep.:
ne fastidieris nos in sacerdotum numerum accipere,Liv. 10, 8, 7:
plebs coepit fastidire, munus vulgatum a civibus isse in socios,id. 2, 41, 4; Quint. 5, 11, 39.—Hence,
parentibus fastidienter appellatis,App. M. 5, p. 166, 11.—
ne me putes studia fastiditum,Petr. 48.