fētor — Lewis & Short
fētor (faet-, foet-), ōris, m.feteo.
I Prop., an offensive smell, a stench:
jacebat in suorum Graecorum fetore atque vino,Cic. Pis. 10, 22; Col. 12, 18, 3:
fetores oris emendare,Plin. 28, 8, 27, § 100:
nec fetet fetor amanti,Paul. Nol. Carm. 18, 348.—
II Fig., foulness, noisomeness: reconditorum verborum fetores, Aug. ap. Suet. Aug. 86:
fetorem haereticae pestis evomuit,Cassiod. Hist. Eccl. 5, 47.