flābra — Lewis & Short
flābra, ōrum, n.id.,
I blasts, esp. of wind; or, concr., breezes, winds (poet.):
flabraque ventorum violento turbine vexant,Lucr. 5, 217:
Etesia Aquilonum,id. 5, 742; 6, 730:
Boreae,Prop. 2, 27, 12 (3, 23, 12 M.):
lenia Austri,Val. Fl. 6, 665:
freta spirantibus incita flabris,Lucr. 6, 428; cf. id. 6, 719:
non hiemes illam, non flabra neque imbres Convellunt,Verg. G. 2, 293.