fragmen — Lewis & Short
fragmen, ĭnis, n.FRAG, frango. *
percussit subito deceptum fragmine pectus,Val. Fl. 3, 477.—
silvarum,Lucr. 1, 284; 5, 1284:
remorum,Verg. A. 10, 306:
mucronis,id. ib. 12, 741:
navigii,Ov. M. 11, 561; cf.
ratis,id. ib. 14, 563:
adjacebant fragmina telorum equorumque artus,Tac. A. 1, 61:
subselliorum,Suet. Ner. 26:
panis,crumbs, id. Claud. 18:
favorum, quae in sacco remanserunt,Col. 9, 15 fin.—Absol. of bits of wood, chips:
taedas et fragmina poni Imperat,Ov. M. 8, 459.—
Ilioneus saxo atque ingenti fragmine montis Lucetium sternit,fragment of a mountain, piece of rock, Verg. A. 9, 569; 10, 698; Vulg. Judic. 9, 53 al.