frĭo — Lewis & Short
frĭo, āvi, ātum, 1, v. a.,
I to rub, break or crumble into small pieces:
terra, quae facile frietur,Varr. R. R. 1, 9, 7:
glaebis terrarum saepe friatis,Lucr. 1, 888:
ut inter se tritum tarde frietur,Plin. 12, 19, 42, § 92; 34, 12, 29, § 117:
ut gemma in micas frietur,id. 12, 14, 32, § 65:
friatum amomum,id. 12, 13, 28, § 49.