fulgor — Lewis & Short
fulgor, ōris, m.fulgeo,
fulgorem quoque cernimus ante Quam tonitrum accipimus,Lucr. 6, 170 Lachm. N. cr.; so ib. 217; Verg. A. 8, 524; Ov. M. 7, 619.—In plur.: prospera Juppiter his dextris fulgoribus edit, Cic. poët. Div. 2, 39, 82; cf. id. Rep. 6, 17:
(anhelitus terrae) cum se in nubem induerint, tum et fulgores et tonitrua exsistere,id. Div. 2, 19, 44.—
cujus (candelabri) fulgore collucere atque illustrari Jovis templum oportebat,Cic. Verr. 2, 4, 32, § 71; cf. Auct. Her. 4, 33, 44:
armorum,Hor. C. 2, 1, 19; cf. Quint. 10, 1, 30:
vestis,Ov. M. 11, 617; cf.:
purpureae abollae,Suet. Calig. 35:
speculorum,Plin. 7, 15, 13, § 64; cf. Quint. 11, 3, 68:
solis,Plin. 11, 37, 54, § 142; Suet. Aug. 79:
carbunculi,Plin. 37, 7, 25, § 93:
oculos tremulo fulgore micantes,Ov. A. A. 2, 721:
fulgor ab auro,Lucr. 2, 51:
non fumum ex fulgore, sed ex fumo dare lucem Cogitat,Hor. A. P. 143:
stellae solis fulgore obumbrantur,Sen. Q. N. 1, 1, 11.—In plur.:
cum stupet insanis acies fulgoribus,i. e. glittering utensils, plate, Hor. S. 2, 2, 5.—*
deinde est hominum generi prosperus et salutaris ille fulgor, qui dicitur Jovis,Cic. Rep. 6, 17.—
nominis et famae quondam fulgore trahebar,Ov. Tr. 5, 12, 39:
gloriae,Val. Max. 8, 1, 11; cf.:
omnibus fulgore quodam suae claritatis tenebras obduxit,Quint. 10, 1, 72:
urit fulgore suo qui praegravat artes,Hor. Ep. 2, 1, 13:
avitus,Vell. 2, 4 fin.:
rerum,Plin. 7, 26, 27, § 95.