fulgŭro — Lewis & Short
fulgŭro, āre,
noctu magis quam interdiu sine tonitribus fulgurat,Plin. 2, 54, 55, § 145:
ex omnibus partibus caeli,id. 18, 35, 81, § 354:
Jove tonante, fulgurante comitia populi habere nefas,Cic. Div. 2, 18, 43 Orell. N. cr.:
fulgurat, cum repentinum late lumen emicuit,Sen. Q. N. 2, 57, 1.—
vetitoque domus jam fulgurat auro,Stat. Th. 4, 191:
cernis, oculis qui fulgurat ignis!Sil. 12, 723.—Part.: fulgŭrātus, a, um, pass. only as subst. plur.: fulgŭrāta, orum, n., things struck by lightning:
omnibus fulguratis odor sulphuris inest,Sen. Q. N. 2, 21, 2.