fūnĕro — Lewis & Short
fūnĕro, āvi, ātum (
syn.: sepelio, humo, effero): qui funerari se jussit sestertiis undecim milibus,Plin. 33, 10, 47, § 135; Suet. Claud. 45; id. Tib. 51; id. Calig. 15; id. Ner. 50; id. Oth. 11; id. Dom. 17; Dig. 11, 7, 14; Sen. ad Helv. 2, 5; 12, 5; Val. Max. 1, 6, 6; 4, 4, 2; 4, 6, 3 al.: (apes) defunctas progerunt funerantiumque more comitantur exsequias, Plin. 11, 18, 20, § 63:
qui funerari sepelirive aliquem prohibuerit,Paul. Sent. 5, 26, 3.—
prope funeratus Arboris ictu,Hor. C. 3, 8, 7:
funerata est pars illa corporis, qua quondam Achilles eram,Petr. 129, 1.