fūnus — Lewis & Short
fūnus, ĕris, n.Sanscr. dhū-mas, smoke; v. fumus,
conditum jam, sepulcrum,Serv. ad Verg. A. 2, 539 (freq. and class.).
funus, quo amici conveniunt ad exsequias cohonestandas,Cic. Quint. 15, 50; cf.:
mater exsequias illius funeris prosecuta,id. Clu. 71, 201:
funus innumeris exsequiis celebratum,Plin. 10, 43, 60, § 122:
mercedem funeris ac sepulturae constituere,Cic. Verr. 2, 5, 51, § 134:
maeror funeris,id. Lael. 3, 11:
cui acerbissimum funus ducitur,id. Quint. 15, 50; cf.:
funus triumphali portā ducendum,Suet. Aug. 100:
facere filio,Cic. Clu. 9, 28:
celebrare,Liv. 8, 10, 10:
ornare,Cic. Rep. 6, 2; Suet. Aug. 100:
paterno funeri omnia justa solvere,Cic. Rosc. Am. 8, 23:
funeri operam dare,id. Att. 15, 1, B, 1:
venire in funus,id. ib.: pro ea copia quae Athenis erat, funus ei (Marcello) satis amplum faciendum curavi, Serv. ap. Cic. Fam. 4, 12, 3:
funus militare alicui facere,Liv. 3, 43, 7; cf.:
prodire (alicui) in funus,Ter. And. 1, 1, 88; Varr. R. R. 1, 69, 2:
funere efferri,Cic. de Or. 2, 55, 225; Suet. Ner. 9; 30; 33:
praetereunte funere,id. Tib. 57:
corpus crematum publico funere,id. ib. 75:
nec te in tua funera mater Produxi (= funus tuum duxi),Verg. A. 9, 486:
funus imagines Ducant triumphales tuum,i. e. be borne at the head of the procession, Hor. Epod. 8, 11:
sub ipsum funus,id. C. 2, 18, 18:
statim a funere,Suet. Caes. 85.—Comically: fecisti funus med absente prandio: Cur ausu's facere, quoi ego adaeque heres eram? have buried, i. e. devoured it, Plaut. Men. 3, 2, 27.—In plur.:
funera agitant, exsequia ititant,Naev. 3, 9: nemo me lacrumis decoret, nec funera fletu Faxit, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 15, 34, and de Sen. 20, 73 (Epigr. 3, p. 162 Vahl.);
poetically imitated by Cicero: linquamus amicis Maerorem, ut celebrent funera cum gemitu, Cic. poët. Tusc. 1, 49, 117: cum senatus auctoritatem suam in virorum fortium funeribus ornamentisque ostenderit,id. Phil. 9, 7, 16:
edictum, quod de funeribus habeant (aediles curules),id. ib. §
17: tristia,Hor. Ep. 2, 2, 74:
tria si concurrant foro,id. S. 1, 6, 43:
justa reddere alicui,Plin. 10, 2, 2, § 4; Sil. 2, 184.—
haeccine parva meum funus arena teget?Prop. 1, 17, 8:
lacerum,Verg. A. 9, 491.—In plur., of a corpse, Val. Fl. 3, 298:
mixta senum ac juvenum densentur funera,Hor. C. 1, 28, 19; of the manes of the departed:
cum semel infernas intrarunt funera leges,Prop. 4 (5), 11, 3.—
maturo propior ... funeri,Hor. C. 3, 15, 4:
vicinum funus ut aegros Exanimat,id. S. 1, 4, 126:
exstinctum Nymphae crudeli funere Daphnin Flebant,Verg. E. 5, 20:
(quos) Abstulit atra dies, et funere mersit acerbo,id. A. 6, 429:
qui patrios foedasti funere vultus,with murder, id. ib. 2, 539.—Freq. in plur.:
quae funera Turnus Ediderit,Verg. A. 9, 526; cf. id. ib. 10, 602; Hor. C. 1, 15, 10; 4, 14, 49; once in Cic., acc. to Nonius: ut vix hominum acerbis funeribus satietur, Cic. Fragm. ap. Non. 300, 26 (id. Rep. 2, 41 Mos.).—
vir summā eloquentiā dixit graviter, casum illum meum funus esse rei publicae, sed funus justum et indictum,Cic. Prov. Cons. 19, 45:
dum Capitolio Regina (Cleopatra) dementes ruinas Funus et imperio parabat,Hor. C. 1, 37, 8. —In plur.:
sub lacrimosa Trojae Funera,Hor. C. 1, 8, 15:
pro dira pudoris funera,Luc. 4, 231.—Also concr. of persons plotting destruction:
Gabinium et Pisonem, duo rei publicae portenta ac paene funera,Cic. Prov. Cons. 1, 2.