1. Fūrĭus — Lewis & Short
Fūrĭus (archaic Fūsius,
Quint. 1, 4, 13; Liv. 3, 4 init.; cf. the letter R), a,data fato quodam Furiae genti Gallica bella, Liv 31, 48, 12: cedo mihi leges Atinias, Furias, Fusias (al. Fufias),Cic. Verr. 2, 1, 42, § 109; so,
lex Furia (testamentaria),Gai. Inst. 2, 225; 4, 23 sq.:
lex Furia Caninia (de manumissionibus),id. ib. 1, 42;
for which: lex Fusia Caninia,Cod. Just. 7, 3.—
poëmata,i. e. of the poet A. Furius Antias, Gell. 18, 11, 4.— Subst.: Fūrĭāni, ōrum, m., the soldiers of M. Furius Camillus, the Furians, Liv. 6, 9, 11.