gĕmĭnātĭo — Lewis & Short
gĕmĭnātĭo, ōnis, f.id.,
I a doubling: geminatio verborum habet interdum vim, leporem alias, * Cic. de Or. 3, 54, 206; so,
verborum,Quint. 9, 3, 67:
vocalium,id. 1, 4, 10:
accusativi,id. 7, 9, 10; id. 9, 3, 29:
in eadem vitii geminatione,id. 1, 5, 12; Gell. 13, 24, 4.