gestĭcŭlor — Lewis & Short
gestĭcŭlor, ātus, 1,
I v. dep. n. and a. [gesticulus], to make mimic or pantomimic gestures, to gesticulate (perhaps not anteAug.; cf.:
gestum agere,Cic. de Or. 2, 57, 233):
scissor ad symphoniam gesticulatus laceravit obsonium,Petr. 36:
gesticulandi saltandique studium,Suet. Dom. 8; Front. Orat. 1:
jocularia carmina lasciveque modulata, quae vulgo notuerunt, etiam gesticulatus est,he represented in pantomime, Suet. Ner. 42.—Part. in pass. signif.:
gesticulati motus,pantomimic movements, Sol. 27 fin.