1. gnarus — de Vaan
The corpus record — Latin
gnarus
gnarus
knowing, experienced
Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.
Where it lives
- Antoninus Geta 2 · 16.26/10k
- De Pallio 1 · 2.92/10k
- Annales 16 · 1.8/10k
- Historiae 9 · 1.75/10k
- Ab urbe condita libri, erklärt von M. Weissenborn, books 33-34 - 33 2 · 1.73/10k
- Hamartigenia 1 · 1.56/10k
- Tyranni Triginta 1 · 1.52/10k
- De Vita Iulii Agricolae 1 · 1.48/10k
- In Eutropium 1 · 1.39/10k
- C. Caligula 1 · 1.31/10k
- Florida 1 · 1.27/10k
- Asinaria 1 · 1.24/10k
Densest 12 of 30 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.
What it meant
2. gnārus — Lewis & Short
gnārus, a, um (also ante- and postclass. form gnārŭris, e, gnw/rimos, Gloss. Philox.—Another form is † nārus, like navus, notus, acc. to adj.Sanscr. gna-, ganāmi, know; Gr. gignw/skw; Lat. gnosco, nosco, narrare, etc.,
Plaut. Most. 1, 2, 17; id. Poen. prol. 47; Aus. Ep. 22, 19; Arn. 3, 113; and cf.: gnaruris Cic. Or. 47, 158),nec loci gnara sum,Plaut. Rud. 1, 3, 28: loci, Sall. Fragm. ap. Prisc. p. 700 P.;
rei publicae,Cic. Brut. 64, 228:
armorum et militiae,Col. 1 praef. §
4: artis,Just. 11, 7:
temporis,Plin. 9, 8, 9, § 30; cf. Tac. Agr. 6:
si modo vinitor gnarus est iis utendi,Col. 4, 25, 1:
nostri tergi,Plaut. As. 3, 2, 6:
venandi,Vulg. Gen. 25, 27.—
Periclem uberem et fecundum fuisse, gnarumque, quibus orationis modis, etc.,Cic. Or. 4, 15:
nemine gnaro aut opinante, quidnam coepturus esset,Suet. Calig. 46.—
Hasdrubal satis gnarus, Hannibalem transitus quosdam pretio mercatum,Liv. 23, 29, 5; cf. id. 33, 5, 4; Tac. H. 2, 29; 65; 5, 19 al.:
concha cum manum videt, comprimit sese operitque opes suas, gnara propter illas se peti,Plin. 9, 35, 55, § 110.—
simul gnarures vos volo esse hanc rem mecum,Plaut. Most. 1, 2, 17:
ut mecum sitis gnarures,id. Poen. prol. 47.—
very rare, except in Tac.): in paludem gnaram vincentibus,Tac. A. 1, 63:
idque nulli magis gnarum quam Neroni,id. ib. 15, 61; cf.:
gnarum id Caesari,id. ib. 1, 5 (opp. incognita), App. Mag. p. 281, 9.—Absol.:
conspicui eoque gnari,Tac. A. 6, 35.—Comp. not in use.—Sup., Sol. 51 fin.
In the wild
- gnaros Silius Italicus, Punica 4.530
- gnarus Ammianus Marcellinus, Res Gestae 14.9.6
- gnara Tacitus, Annales 11.p30
- gnarus Livy, Ab urbe condita 3.33.11.2
- gnara Tacitus, Annales 12.p46
- gnara Statius, Thebais 2.92
6 of 76 attestations shown.
Where it came from
- Treated in de Vaan, Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Brill 2008) s.v. gnarus (scan pp. 281-282; entry #705). Root candidates: *gnaro-, *gnarqje-, *gndro-.
- Treated in Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine s.v. gnarus (scan p. 302; entry #4743).
Downloads
Word record (JSON)·Concordance (CSV)·Frequencies (CSV)·Cite (BibTeX)
CC BY 4.0 with receipt attribution — every file carries its license line. What is exportable
Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.