LOGOI

The corpus record — Latin

gnarus

gnarus

knowing, experienced

Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

Densest 12 of 30 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.

What it meant

1. gnarus — de Vaan

gnarus 'knowing, experienced' [adj, o/a] (P1.+; narus Varro) Derivatives: ignarus 'having no knowledge, ignorant' (PL+), prdgnariter 'with full knowledge' (PL, Enn.); gnaruris [adj.] 'having knowledge' (PL); gnarigare 'to publish' (Andr. apud PauL ex F.)\ narrare 'to relate, tell' (Andr.+), narratio 'story' (Ter.+), denaryare 'to relate in full' (P1.+), enarrare 'to recount' (PL+), praenarrare 'to explain in … — [de Vaan, s.v. gnarus, p. 281]

2. gnārus — Lewis & Short

gnārus, a, um (also ante- and postclass. form gnārŭris, e, gnw/rimos, Gloss. Philox.—Another form is † nārus, like navus, notus, acc. to adj.Sanscr. gna-, ganāmi, know; Gr. gignw/skw; Lat. gnosco, nosco, narrare, etc.,

Plaut. Most. 1, 2, 17; id. Poen. prol. 47; Aus. Ep. 22, 19; Arn. 3, 113; and cf.: gnaruris Cic. Or. 47, 158),
I knowing or acquainted with a thing; skilful, practised, expert (syn. doctus, eruditus, peritus).
I Lit. (rare but class.); constr. with gen., or with a rel. or object-clause; ante- and post-class. with acc.
(a) With gen.: nec loci gnara sum, Plaut. Rud. 1, 3, 28: loci, Sall. Fragm. ap. Prisc. p. 700 P.; rei publicae, Cic. Brut. 64, 228: armorum et militiae, Col. 1 praef. § 4: artis, Just. 11, 7: temporis, Plin. 9, 8, 9, § 30; cf. Tac. Agr. 6: si modo vinitor gnarus est iis utendi, Col. 4, 25, 1: nostri tergi, Plaut. As. 3, 2, 6: venandi, Vulg. Gen. 25, 27.—
(b) With rel.clause: Periclem uberem et fecundum fuisse, gnarumque, quibus orationis modis, etc., Cic. Or. 4, 15: nemine gnaro aut opinante, quidnam coepturus esset, Suet. Calig. 46.—
(g) With object-clause: Hasdrubal satis gnarus, Hannibalem transitus quosdam pretio mercatum, Liv. 23, 29, 5; cf. id. 33, 5, 4; Tac. H. 2, 29; 65; 5, 19 al.: concha cum manum videt, comprimit sese operitque opes suas, gnara propter illas se peti, Plin. 9, 35, 55, § 110.—
(d) With acc.: simul gnarures vos volo esse hanc rem mecum, Plaut. Most. 1, 2, 17: ut mecum sitis gnarures, id. Poen. prol. 47.—
II Transf., pass., known (for the usual notus; post-Aug.; very rare, except in Tac.): in paludem gnaram vincentibus, Tac. A. 1, 63: idque nulli magis gnarum quam Neroni, id. ib. 15, 61; cf.: gnarum id Caesari, id. ib. 1, 5 (opp. incognita), App. Mag. p. 281, 9.—Absol.: conspicui eoque gnari, Tac. A. 6, 35.—Comp. not in use.—Sup., Sol. 51 fin.

In the wild

6 of 76 attestations shown.

Where it came from

  • de Vaan, Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Brill 2008) Treated in de Vaan, Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Brill 2008) s.v. gnarus (scan pp. 281-282; entry #705). Root candidates: *gnaro-, *gnarqje-, *gndro-.
  • Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine Treated in Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine s.v. gnarus (scan p. 302; entry #4743).

Downloads

CC BY 4.0 with receipt attribution — every file carries its license line. What is exportable

Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.