grātĭfĭcātĭo — Lewis & Short
grātĭfĭcātĭo, ōnis, f.gratificor,
I a showing kindness, doing favors, obligingness, complaisance (rare but class.):
conjungitur impudens gratificatio cum acerba injuria,Cic. Agr. 3, 2, 6; id. Mur. 20, 42; id. N. D. 1, 44, 122; Plin. 21, 3, 9, § 12.