hāmātus — Lewis & Short
hāmātus, a, um, adj.hamus,
ungues,Ov. M. 12, 563:
harundo,id. ib. 5, 384:
sentes,id. ib. 2, 799.—
ensis, i. q. harpe,Ov. M. 5, 80 (cf.:
ferrum curvo tenus abdidit hamo,id. ib. 4, 720).—
hos ego viscatis hamatisque muneribus non sua promere puto, sed aliena corripere,i. e. catching, alluring, Plin. Ep. 9, 30, 2 (cf. with hamus, id. Pan. 43 fin.; Mart. 6, 63, 5; v. hamus, I. B. 1. b.).