hircōsus — Lewis & Short
hircōsus, a, um, adj.hircus,
senex,Plaut. Merc. 3, 3, 14:
gens centurionum,Pers. 3, 77:
subulcus,Mart. 10, 98, 10; cf.: licet scripti sint inter hircosos, possint tamen inter unguentatos placere, Sen. Fragm. ap. Gell. 12, 2, 11; Mart. 12, 59, 5.