horresco — Lewis & Short
horresco, horrŭi, 3,
horreo): rettulit ille gradus horrueruntque comae,Ov. F. 2, 502:
tum segetes altae campique natantes Lenibus horrescunt flabris,Verg. G. 3, 199:
bracchia coeperunt nigris horrescere villis,Ov. M. 2, 478; cf.:
setis horrescere coepi,id. ib. 14, 279: horrescit telis exercitus asper utrimque, Enn. ap. Macr. S. 6, 4 (Ann. v. 385 Vahl.); cf.:
arma rigent, horrescunt tela,id. ib. (Trag. v. 177 ib.):
mollis horrescit coma,Sen. Agam. 711: horrescit mare, becomes ruffled, rough, Varr. ap. Non. 423, 7:
ut ille qui navigat, cum subito mare coepit horrescere,Cic. Fragm. ib. 4 (Rep. 1, 40 Mos.).—
(puella) Horruit, ut steriles, agitat quas ventus, aristae,Ov. A. A. 1, 553.—
horresco misera, mentio quoties fit partionis,Plaut. Truc. 1, 2, 93; cf. id. As. 4, 1, 4; Ter. Ad. 4, 4, 23:
quin etiam ferae, sibi injecto terrore mortis, horrescunt,Cic. Fin. 5, 11, 31:
horresco referens,Verg. A. 2, 204:
horrescit visu subito,id. ib. 6, 710; 12, 453. —
dum procellas Cautus horrescis,Hor. C. 2, 10, 3:
morsus futuros,Verg. A. 3, 394:
nullos visus,Val. Fl. 6, 453:
mortem,Stat. Th. 3, 70.—
horrescit animus omnia recensere,Amm. 29, 3, 9.—
in terra quoque ut horrescant (fulmina),Lucr. 6, 261:
subitis horrescit turbida nimbis Tempestas,Sil. 1, 134.