ĭdĭōta — Lewis & Short
ĭdĭōta, ae, m., = i)diw/ths,
I an uneducated, ignorant, inexperienced, common person (cf. rudis): quidni et tu idem illitteratum me atque idiotam diceres? Lucil. ap. Non. 38, 24:
quae non modo istum hominem ingeniosum atque intelligentem, verum etiam quemvis nostrum, quos iste idiotas appellat, delectare possent,Cic. Verr. 2, 4, 2, § 4; cf. id. Pis. 26, 62:
ludos nobis idiotis relinquet,id. ib. 27, 65:
posteaquam rem paternam ab idiotarum divitiis ad philosophorum regulam perduxit,id. Sest. 51, 110:
quoniam respondere nos tibi non quimus, quos idiotas et rudes vocas,Gell. 1, 2, 6:
idiotae,the common throng, the fickle mass, Quint. 8, 3, 22.