illĕpĭdus — Lewis & Short
illĕpĭdus (inl-), a, um, adj.in-lepidus,
inamabilis, inlepidus vivo, Malevolente ingenio natus,Plaut. Bacch. 4, 3, 3:
parens avarus, illepidus, in liberos difficilis,Cic. N. D. 3, 29, 72:
homines,Gell. 18, 4, 10:
deliciae illepidae atque inelegantes,Cat. 6, 2:
votum (with invenustum),id. 36, 17:
verba durae et illepidae novitatis,Gell. 11, 7, 1.—Adv.: illĕpĭdē (inl-), impolitely, rudely, inelegantly:
qui istoc pacto tam lepidam inlepide appelles,Plaut. Bacch. 5, 2, 50; Hor. Ep. 2, 1, 77; Plin. 8, 51, 77, § 207; Gell. 18, 13, 5.