immī^gro — Lewis & Short
immī^gro (inm-), āvi, ātum, 1, v. n.in-migro,
I to remove or go into (rare but class.).
I Lit.:
et in domum et in paternos hortos immigrabit,Cic. Phil. 13, 17, 34:
in tam insolitum domicilium,id. Tusc. 1, 24, 58:
ubi illo (i. e. in aedes) immigrat,Plaut. Most. 1, 2, 23.—
II Trop.:
pleraque (verba) translata: sic tamen, ut ea non irruisse in alienum locum, sed immigrasse in suum diceres,Cic. Brut. 79, 274: nulla res publica fuit, in quam tam serae avaritia luxuriaque immigraverint, Liv. prooem. § 11: posteaque immigravi in ingenium meum, i. e. gave myself up to it (the fig. being taken from a house; v. the passage in connection). Plaut. Most. 1, 2, 55.