impĕtrātĭo — Lewis & Short
impĕtrātĭo (inp-), ōnis, f.id.,
I an obtaining by request, accomplishment, Cod. Just. 2, 58, 2; Cod. Th. 11, 22, 4.— Plur.:
istas impetrationes nostras nihil valere,Cic. Att. 11, 22, 1.