implĭciscor — Lewis & Short
implĭciscor (inpl-), sci,
I v. dep. inch. n. [implico], to become confused, disordered:
ubi primum tibi sensisti, mulier, impliciscier?Plaut. Am. 2, 2, 97. — In the act. form: ne quid tibi ex frigore impliciscat, Poët. ap. Fronto, Ep. ad M. Caes. 3, 13; cf.: implicisco a)potropia/zw, Gloss. Philox.