importūnus — Lewis & Short
importūnus (inp-), a, um, adj.from porto, qs. not conducive, not proper; opp. opportunus; hence,
num importunum tempus in tanto otio?Cic. de Or. 2, 5, 20 B. and K. (al. inopportunum):
aggeribus turribusque et aliis machinationibus locus inportunus,Sall. J. 92, 7:
importuna locorum,Sil. 3, 540; cf.:
Armeniam petunt, id temporis importunam, quia hiems occipiebat,Tac. A. 12, 12: etenim est in eo loco sedes huic nostro non importuna sermoni, Crass. ap. Cic. de Or. 3, 5, 18:
vi quidem regere patriam aut parentis importunum est,Sall. J. 3, 2.—
quom illi inportunam tempestatem conciet,Plaut. Trin. 2, 3, 8:
neque alius importunior acutiorque morbus est,Cels. 4, 3:
pauperies,Hor. C. 3, 16, 37:
Caphareus,stormy, Ov. M. 14, 481.—
tam enim esse clemens tyrannus quam rex importunus potest,Cic. Rep. 1, 33:
importunus atque amens tyrannus,Cic. Verr. 2, 5, 40, § 103:
crudelis atque importuna mulier,id. Clu. 63, 177:
tam importunus tamque crudelis,id. Fin. 1, 10, 35:
crudelissimus atque importunissimus tyrannus,Liv. 29, 17, 20:
uxor importuna atque incommoda,Plaut. As. 1, 1, 47:
senex,Ter. Heaut. 1, 2, 23:
importunissimus hostis,Cic. Cat. 2, 6, 12:
decemviri,Liv. 5, 2, 8:
plebeii quam fuerint importuni, vides,Cic. Fam. 9, 21 fin.:
locutores,Gell. 1, 15, 1:
dives et importunus,Hor. Ep. 2, 2, 185:
eripiet curule cui volet importunus ebur,id. ib. 1, 6, 54:
volucres,Verg. G. 1, 470; Hor. S. 1, 8, 6; cf.:
ales (bubo), i. e. infausta,Verg. A. 12, 864.—
immanis atque importuna natura,Cic. Verr. 2, 1, 3, § 8:
libidines,id. ib. 2, 4, 50, §
111: clades civitatis,id. Brut. 97, 332:
mors,Ov. Am. 3, 9, 19:
sitis famesque argenti,Hor. Ep. 1, 18, 23:
importuna atque audax argutia,Gell. 3, 1, 6. — Adv.: importunē (inp-), unsuitably, unseasonably; rudely, violently:
confidere suis testibus et importune insistere,Cic. Ac. 2, 25, 80:
repetere,Dig. 13, 6, 17:
immittere versum de Pyrrho,Gell. 10, 16, 18:
vexare civitates tyrannica crudelitate,Just. 42, 1.—Comp.:
insultare veritati,Lact. 5, 2. —Sup.:
facere,Gell. 20, 6, 14.