ĭn-ămābĭlis — Lewis & Short
ĭn-ămābĭlis, e, adj.,
I not worthy of love, not lovely, repugnant, revolting, hateful, odious (poet. and in post-Aug. prose):
inamabilis, illepidus vivo,Plaut. Bacch. 4, 3, 3:
genus ipsum inamabile, inamoenum,Plin. Ep. 9, 10, 3:
tristique palus inamabilis undā,Verg. A. 6, 438:
regnum (of the Lower World),Ov. M. 4, 477; 14, 590:
feritas,id. P. 1, 6, 5:
nihil est inamabilius quam diligens stultitia,Sen. Contr. 3, 20 med. — In the neutr. adverb.:
inamabile ridet,Ov. A. A. 3, 289.