ĭn-ausus — Lewis & Short
ĭn-ausus, a, um, adj.,
I not ventured, unattempted (poet. and in post-Aug. prose):
ne quid inausum Aut intractatum scelerisve dolive fuisset,Verg. A. 8, 205:
nefas,Val. Fl. 1, 807:
quid enim per hosce dies inausum intemeratumve vobis?Tac. A. 1, 42:
sciat animus nihil inausum esse fortunae,Sen. Ep. 91 med.—Plur. as subst.: ĭn-ausa, ōrum, n., unattempted things, deeds beyond daring:
quae inausa audeat,Sen. Thyest. 20.