incendĭārĭus — Lewis & Short
incendĭārĭus, a, um, adj.id.,
I causing a conflagration, setting on fire, fire-.
I Adj.:
avis,fire-bird, Plin. 10, 13, 17, § 36:
oleum,Veg. Mil. 4, 8; 18:
tela,Amm. 20, 11. —
II Subst.: incendĭārĭus, ii, m., an incendiary, Tac. A. 15, 67; Suet. Vit. 17:
incendiarii, qui consulto incendium inferunt,Paul. Sent. 5, 3, 6.