1. incīlis — Lewis & Short
incīlis, e, adj.contr. from incīdilis, from incido,
I cut in: fossae, i. e. ditches, trenches for carrying off water, Cato, R. R. 155, 1.— Far more freq.,
II Substt.
A incīle, is, n., a ditch, trench:
incilia aperire,Cato, R. R. 155, 1:
ducere incile,Dig. 43, 13, 1; App. M. 9, p. 221: in incili omnia adhaeserunt, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 5, 3.—
B incīlis, is, m., transl.: inciles diw/ruges (i. e. diw/ruxes), Gloss. Philox.