incingo — Lewis & Short
incingo, xi, ctum, 3, v. a.in-cingo, to enclose with a girdle; hence,
(aras) verbenis silvaque incinxit agresti,Ov. M. 7, 242:
urbes turritis moenibus,id. Am. 3, 8, 47:
incingi zonā,id. H. 9, 66:
Arcadiam Peloponnesiacae gentes undique incingunt,Mel. 2, 3:
pars sese tortis serpentibus incingebant,Cat. 64, 259.—
Mid.: (Tisiphone) Induitur pallam tortoque incingitur angue,Ov. M. 4, 483:
nitidaque incingere lauro,i. e. crown thyself, id. ib. 14, 720.— In part. perf.:
incinctus cinctu Gabino,Liv. 8, 9, 9:
Gabino cultu,id. 10, 7, 3: (Furiae) caerulea incinctae angui incedunt, Poët. ap. Cic. Ac. 2, 28, 89:
ambae (Nymphae) auro, pictis incinctae pellibus ambae,girded, Verg. G. 4, 342; id. A. 7, 396; cf.
Lares,Ov. F. 2, 634:
incinctus tunicas mercator,id. ib. 5, 675; cf. id. M. 13, 894:
(fons) margine gramineo patulos incinctus hiatus,enclosed, id. ib. 3, 162.