incīsim — Lewis & Short
incīsim, adv.incisus, from 2. incīdo,
I in short clauses (very rare): haec quidem duo binis pedibus incisim;
deinde membratim, etc. (shortly before: incise membratimve),Cic. Or. 63, 213:
incisim et membratim tractata oratio,id. ib. 67, 225.