in-clīno — Lewis & Short
in-clīno, āvi, ātum, 1, v. a. and n.clino, clinatus.
vela contrahit malosque inclinat,Liv. 36, 44, 2:
genua arenis,Ov. M. 11, 356:
(rector maris) omnes Inclinavit aquas ad avarae litora Trojae,id. ib. 11, 209:
inclinato in dextrum capite,Quint. 11, 3, 119; id. ib. 69:
inclinata utrolibet cervix,id. 1, 11, 9:
pollice intus inclinato,id. 11, 3, 99:
arbor Inclinat varias pondere nigra comas,Mart. 1, 77, 8:
sic super Actaeas agilis Cyllenius arces Inclinat cursus,Ov. M. 2, 721:
at mihi non oculos quisquam inclinavit euntes,i. e. closed my sinking eyes, Prop. 4 (5), 7, 23.(Müll. inclamavit euntis):
prius sol meridie se inclinavit, quam, etc.,i. e. declined, Liv. 9, 32, 6; cf.:
inclinato jam in postmeridianum tempus die,Cic. Tusc. 3, 3, 7.—
Mid.: inclinari ad judicem (opp. reclinari ad suos,Quint. 11, 3, 132):
(terra) inclinatur retroque recellit,bends down, Lucr. 6, 573:
saxa inclinatis per humum quaesita lacertis,Juv. 15, 63.—
ut Hostus cecidit, confestim Romana inclinatur acies,i. e. loses ground, retreats, Liv. 1, 12, 3:
tum inclinari rem in fugam apparuit,id. 7, 33, 7:
quasdam acies inclinatas jam et labantes,Tac. G. 8; cf. under II. —
septemtrio inclinatum stagnum eodem quo aestus ferebat,Liv. 26, 45, 8:
cum primum aestu fretum inclinatum est,id. 29, 7, 2.—
jam inclinabo me cum liberta tua,Plaut. Pers. 4, 8, 7:
quot discipulos inclinet Hamillus,Juv. 10, 224:
ipsos maritos,id. 9, 26.—
colore ad aurum inclinato,Plin. 15, 11, 10, § 37:
coloris in luteum inclinati,id. 24, 15, 86, § 136.—
morbus inclinatus,Cels. 3, 2:
febris se inclinat,id. ib. al.—
se ad Stoicos,Cic. Fin. 3, 3, 10:
culpam in aliquem,to lay the blame upon, Liv. 5, 8, 12:
quo se fortuna, eodem etiam favor hominum inclinat,Just. 5, 1 fin.:
judicem inclinat miseratio,moves, Quint. 4, 1, 14:
haec animum inclinant, ut credam, etc.,Liv. 29, 33, 10.—Mid.:
quamquam inclinari opes ad Sabinos, rege inde sumpto videbantur,Liv. 1, 18, 5.—
se fortuna inclinaverat,Caes. B. C. 1, 52, 3:
omnia simul inclinante fortuna,Liv. 33, 18, 1:
ut me paululum inclinari timore viderunt, sic impulerunt,to give way, yield, Cic. Att. 3, 13, 2:
eloquentiam,Quint. 10, 1, 80.—
haec omnia in dites a pauperibus inclinata onera,Liv. 1, 43, 9:
omnia onera, quae communia quondam fuerint, inclinasse in primores civitatis,id. 1, 47, 12.—In gram., to form or inflect a word by a change of termination (postclass.):
(vinosus aut vitiosus) a vocabulis, non a verbo inclinata sunt,Gell. 3, 12, 3; 4, 9, 12; 18, 5, 9:
partim hoc in loco adverbium est, neque in casus inclinatur,id. 10, 13, 1.—
paulum inclinare necesse est corpora,Lucr. 2, 243:
sol inclinat,Juv. 3, 316:
inclinare meridiem sentis,Hor. C. 3, 28, 5 (for which:
sol se inclinavit,Liv. 9, 32, 6;
v. above I. A. 1.): in vesperam inclinabat dies,Curt. 6, 11, 9.—
ita conflixerunt, ut aliquamdin in neutram partem inclinarent acies,Liv. 7, 33, 7:
in fugam,id. 34, 28 fin.:
inclinantes jam legiones,Tac. A. 1, 64; id. H. 3, 83.—
si fortuna belli inclinet,Liv. 3, 61, 5:
inde initia magistratuum nostrum meliora ferme, et finis inclinat,Tac. A. 15, 21. —
si se dant et sua sponte quo impellimus, inclinant et propendent, etc.,Cic. de Or. 2, 44, 187:
ecquid inclinent ad meum consilium adjuvandum,id. Att. 12, 29, 2:
ad voluptatem audientium,Quint. 2, 10, 10:
in stirpem regiam studiis,Curt. 10, 7, 12:
amicus dulcis, Cum mea compenset vitiis bona, pluribus hisce ... inclinet,Hor. S. 1, 3, 71:
cum sententia senatus inclinaret ad pacem cum Pyrrho foedusque faciendum,Cic. de Sen. 6, 16:
color ad crocum inclinans,Plin. 27, 12, 105, § 128: omnia repente ad Romanos inclinaverunt. turned in favor of, Liv. 26, 40, 14. — With ut:
ut belli causa dictatorem creatum arbitrer, inclinat animus,Liv. 7, 9, 5:
multorum eo inclinabant sententiae, ut tempus pugnae differretur,id. 27, 46, 7:
hos ut sequar inclinat animus,id. 1, 24, 2. — With inf.:
inclinavit sententia, suum in Thessaliam agmen demittere,Liv. 32, 13, 5:
inclinavit sententia universos ire,id. 28, 25, 15; cf. id. 22, 57, 11.— Pass.:
consules ad patrum causam inclinati,Liv. 3, 65, 2; cf.:
inclinatis ad suspicionem mentibus,Tac. H. 1, 81:
inclinatis ad credendum animis,Liv. 1, 51, 7; Tac. H. 2, 1:
ad paenitentiam,id. ib. 2, 45. —
inclinant jam fata ducum,change, Luc. 3, 752. — Hence, in-clīnātus, a, um, P. a.
senectus,Calp. 5, 13; of the voice, low, deep:
vox,Cic. Or. 17, 56; cf.:
inclinata ululantique voce more Asiatico canere,id. ib. 8, 27. —
plebs ante inclinatior ad Poenos fuerat,Liv. 23, 46, 3:
plebs ad regem Macedonasque,id. 42, 30, 1:
ipsius imperatoris animus ad pacem inclinatior erat,id. 34, 33, 9; Tac. H. 1, 81.—
ab excitata fortuna ad inclinatam et prope jacentem desciscere,Cic. Fam. 2, 16, 1:
copiae,Nep. Pelop. 5, 4.—In neutr. plur. subst.:
rerum inclinata ferre,i. e. troubles, misfortunes, Sil. 6, 119.