juncĕus — Lewis & Short
juncĕus, a, um, adj.id..
I Made of rushes, rush-:
sporta,Col. 12, 6:
vincula,Ov. F. 4, 870:
cratis,Plin. 21, 14, 49, § 84.— Comically: nam mihi jam intus potione junceā onerabo gulam, with a rush-drink, i. e. with a rope of rushes, Plaut. Stich. 4, 2, 56.—
II Like a rush:
herba caule junceo pedali,Plin. 25, 8, 47, § 85.—
B Transf., slim, slender:
tam etsi bona'st natura, reddunt curatura junceam,Ter. Eun. 2, 3, 25 (Fleck.): pectora, Prud. stef. 3, 132:
proceritas columnarum,Cassiod. Var. 7, 15.