lăcrĭmābĭlis — Lewis & Short
lăcrĭmābĭlis (lacrŭm-), e, adj.lacrima.
vixque tenet lacrimas, quia nil lacrimabile cernit,Ov. M. 2, 796:
gemitus,Verg. A. 3, 39:
bellum,id. ib. 7, 604;
opp. felix, Am. Vict. Epit. 42, 15: nomen,Claud. I. Cons. Stil. 2, 261.—
destillatio,Arn. 7, 233:
vox,tearful, Vulg. Dan. 6, 20.—Comp.:
lacrimabilior series,Ambros. in Psa. 118, Serm. 17, 2: quid lacrimabilius hac stultitia, Salv. Gub. Dei, 6.—Adv.: lăcrĭmābĭlĭter, with tears, mournfully (late Lat.), Hier. Ep. 140, 15.