LOGOI

The corpus record — Latin

lamentum

lamentum · n

a wailing, moaning, weeping, lamentation, lament

Generated live from the audited Latin corpus — every figure on this page is a database query, not prose from memory.

Where it lives

Densest 12 of 21 attested works shown, by occurrences per 10,000 attested tokens.

What it meant

lāmentum — Lewis & Short

lāmentum, i, n.perh. for clamentum, from clamo,

I a wailing, moaning, weeping, lamentation, lament (class., only in plur.): virum, Lucr. 6, 242 Lachm.: negat se velle mortem suam dolore amicorum et lamentis vacare, Cic. de Sen. 20, 73: se lamentis lacrimisque dedere, id. Tusc. 2, 21, 48: lamentis lacrimisque extinctos prosequi, Liv. 25, 38: lamenta ac lacrimas cito ponunt, Tac. G. 27: in sordibus, lamentis luctuque jacēre, Cis. Pis. 36, 88: lamentis gemituque et femineo ululatu Tecta fremunt, Verg. A. 4, 667: per lamenta ... muliebriter ferre, Tac. Agr. 28.—Transf., of hens, Plin. 10, 55, 76, § 155.—Sing.: assume super Syrum lamentum, Vulg. Ezech. 27, 2; id. Jer. 9, 20 al.

In the wild

6 of 27 attestations shown.

Where it came from

  • Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine Treated in Ernout-Meillet, Dictionnaire etymologique de la langue latine s.v. lamentum (scan p. 363; entry #5697).

Downloads

CC BY 4.0 with receipt attribution — every file carries its license line. What is exportable

Latin text and lemmatization derived from the Perseus Digital Library (canonical-latinLit), CC BY-SA 4.0. Lewis & Short (public domain) via Perseus. This derived data is shared under the same CC BY-SA 4.0 license.