lāmentum — Lewis & Short
lāmentum, i, n.perh. for clamentum, from clamo,
virum,Lucr. 6, 242 Lachm.:
negat se velle mortem suam dolore amicorum et lamentis vacare,Cic. de Sen. 20, 73:
se lamentis lacrimisque dedere,id. Tusc. 2, 21, 48:
lamentis lacrimisque extinctos prosequi,Liv. 25, 38:
lamenta ac lacrimas cito ponunt,Tac. G. 27:
in sordibus, lamentis luctuque jacēre, Cis. Pis. 36, 88: lamentis gemituque et femineo ululatu Tecta fremunt,Verg. A. 4, 667:
per lamenta ... muliebriter ferre,Tac. Agr. 28.—Transf., of hens, Plin. 10, 55, 76, § 155.—Sing.:
assume super Syrum lamentum,Vulg. Ezech. 27, 2; id. Jer. 9, 20 al.